Greek English
TPL_GK_LANG_IS_LOADING
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide1gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide4gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide7gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide8gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide2gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide5gk-is-183.jpglink
http://www.dimotikodamasiou.gr/modules/mod_image_show_gk4/cache/slide6gk-is-183.jpglink

Ιστορία του Χωριού

Δαμάσι : Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Τυρνάβου.

Το σημερινό χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα σε δυο απότομους λόφους, τη Βίγλα προς τα Νότια και τον Άγιο Θεόδωρο προς το Βορρά, δίπλα στη δεξιά όχθη του Τιταρήσιου ποταμού κοντά στο Δημόσιο δρόμο Τυρνάβου-Ελασσόνας. Το Δαμάσι σήμερα έχει 1.517 μόνιμους κατοίκους.

Στο χωριό δραστηροποιούνται σύλλογοι, όπως ο Εκπολιτσιστικός, ο Αγροτικός και ο Α.Ο. Δαμασιακός. Στο Δημοτικό Διαμέρισμα Δαμασίου ανήκει και ο οικισμός Δαμασούλι.

 

Αρχαία Περίοδος

Από τις αρχαίες πήγες δεν έχουμε αναφορά του ονόματος Δαμάσι, ίσως κάποια περιοχή της πόλεως να είχε αυτό το όνομα. Θα ήταν παρακινδυνευμένη η υπόθεση της υπάρξεως κάποιου μικρού οικισμού κατά την αρχαιότητα στο σημερινό Δαμασούλι με το όνομα Δαμάσι, που στην συνέχεια μετά την καταστροφή της αρχαίας πόλεως «Μύλες» ή «Μητρόπολη» αναπτύχθηκε αυτή η μικρή κώμη που έδωσε και το όνομα της πόλεως κατά τη βυζαντινή περίοδο.

Αυτή η υπόθεση όσο παρακινδυνευμένη και αν έχει να παρουσιάσει στο Δαμασούλι σημαντικά βυζαντινά ευρήματα όπως: βυζαντινό κιονόκρανο, επίκρανο μεγάλων διαστάσεων και πολλούς δρόμους.

Κατά τη βυζαντινή περίοδο πιθανότατα η βυζαντινή πόλη αναπτύχθηκε στη θέση του σημερινού Δαμασουλίου. Πιθανόν τα ερείπια της αρχαίας πόλης να είναι αυτά, που βρέθηκαν στο λόφο ανάμεσα στο Δαμάσι και το Δαμασούλι. Στην ευρύτερη περιοχή του Δαμασίου σώζονται τα ερείπια των προϊστορικών χρόνων Κάστρι-Μπέσικο, Άγιος Βασίλειος, Ακρόπολη, Μπαμπαλιάς, Κουζιάρι και Κεραμαριά. Τα σύνορα ανάμεσα στις περιοχές, που ανήκαν στις αρχαίες Μύλες και το Ερεκίνειο (ανάμεσα στο Βλαχογιάννη και το Μεσοχώρι σήμερα) βρίσκονταν στην θέση του σημερινού χωριού Μεγάλο Ελευθεροχώρι και αποτελούσαν και τα σύνορα ανάμεσα στην Περραιβία και τη Θεσσαλία γενικότερα.

Η δεύτερη ονομασία του χωριού, Δαμάσις, αναφερόταν στον οχυρωμένο λόφο, όπου ήταν το βυζαντινό κάστρο με τρεις περιβόλους, το οποίο απέκλειε από τη μια μεριά την κοιλάδα του Τιταρήσιου και από την άλλη έλεγχε το πέρασμα Ρεβένι προς τη θεσσαλική πεδιάδα. Μεγάλο μέρος των διπλών τειχών του φυλακίου του βυζαντινού κάστρου σώζονται σήμερα, καθώς και το τελωνείο στα σύνορα Ελλάδος-Τουρκίας μέχρι το 1912.

 

Νεότερα χρόνια

Το χωριό μέχρι στις 5 Οκτωβρίου 1912 ήταν σκλαβωμένο στους Τούρκους. Έχει 102 μόνο χρόνια ελεύθερη ζωή.

Τα σύνορα που χώριζαν το Δαμάσι μαζί με την βόρεια Ελλάδα από τη νότια Ελλάδα το 1881 ήταν: Μελούνα – Τρυπημένη – Λουτόμι – Γέφυρα τούρκικη (στον Πηνειό), απέναντι στο Γουντσιώτικο βουνό, γέφυρα Κουτσοχείρου. Σημάδια των συνόρων αυτών είναι τα μέχρι σήμερα σωζόμενα τουρκικά φυλάκια (καζάρμες). Τρία φυλάκια υπάρχουν στο βουνό Προφήτης Ηλίας μέχρι τον Τιταρήσιο ποταμό σ’απόσταση ενός χιλιομέτρου περίπου η μία από την άλλη. Απέναντι από τον Τιταρήσιο ποταμό (μετά το Μπουγάζι), επάνω στο βουνό Λουτόμι υπάρχουν τρια φυλάκια κι ένα στην τουρκογέφυρα (Πηνειό).

Όλο το χωριό ήταν τσιφλίκι Τούρκων Μπέηδων. Το τσιφλίκι του Δαμασίου ήταν πολύ μεγάλο. Συνορεύονταν με τα χωριά Ζάρκο, Κουτσόχειρο, Αμυγδαλέα (Γούνιτσα), Πλατανούλια, Τύρναβο, Γκουρτζιόβαλη (Βοτανοχώρι), Λεύκη (Σκόμπα), Δομένικο –Μυλόγουστα (Μεσοχώρι), Μεγάλο Ελευθεροχώρι.

Το Δαμάσι στα 1881 έμεινε σκλαβωμένο και αυτό ήταν μεγάλο κακό για τους Δαμασιώτες. Καταδικάστηκαν να μείνουν σκλάβοι άλλα 31 χρόνια. Από το 1881 μέχρι το 1912 που ελευθερώθηκε.

Στις 5 Οκτωβρίου του 1912 ο Ελληνικός στρατός καταλαμβάνοντας σε λίγες ώρες τα συνοριακά φυλάκια εισέβαλε και στο Δαμάσι χωρίς αντίσταση. 500 χρόνια περίπου τουρκικής κατοχής του χωριού δεν στάθηκαν ικανά να αλλοιώσουν την ελληνική φυσιογνωμία της περιοχής και των κατοίκων της.

Η παιδεία και η εκκλησία στάθηκαν αρωγοί στον πολύπαθο ελληνισμό. Στις αρχές μάλιστα του 20ου αιώνα το Γυμνάσιο Λάρισας δέχεται και τους πρώτους μαθητές που κατάγονται από το Δαμάσι.

Μετά την ίδρυση ξεχωριστής κοινότητας στο Δαμάσι, αφού αποσπάστηκε από το Βλαχογιάννη, το χωριό μαζί με το Δαμασούλι και με πληθυσμό το 1920 κοντά στις 2.000 (1977, Δαμάσι 1863 και Δαμασούλι 114) θα αποτελέσει βασικό οικονομικό και πνευματικό κέντρο της περιοχής στα νεότερα χρόνια του ελεύθερου βίου του.

 

Πηγή : wikipedia.org και www.tirnavos.gr

 

Damasi-1 Damasi-2 Damasi-3